Draadloos internetten
Je hebt verschillende apparaten waar je draadloos mee kunt internetten. Een laptop met een draadloze netwerkkaart kan zo internetten. Mobiele telefoons hebben steeds vaker de mogelijkheid om internet mobiel te kunnen gebruiken, de voorbeelden zijn de iPhone van Apple, Windows smartphones zoals Samsung, Sony en HTC die hebben. De nieuwere televisie’s hebben ook al internet functionaliteit gekregen. Een eenvoudige RSS reader, een wereldklok tot een complete portal van Uitzending Gemist. Gameconsoles zoals de Nintendo DS of Sony’s PlayStation Portable ook wel een PSP genoemd hebben dit ingebouwd. De Nintendo Wii heeft zoals de Engelsen zeggen, Out-Of-The-Box, standaard een draadloze netwerkkaart aanboord die je zonder extra aankopen kunt gebruiken om draadloos op internet te kunnen.
Ik wil even meer plekken aangeven waar je draadloos internetten hebt. Om te beginnen even aanduiden dat dit vaak geld kost. Je moet natuurlijk niet vergeten dat het neerzetten van access points, de internetverbinding en de daarbijbehorende verbruikte bandbreedte nu eenmaal geld kost en de meeste bedrijven willen toch wel hun geld terugverdienen. Hotelketens bieden via betrouwbare en bekende providers vaak draadloos internet aan in vergaderruimten, lobbies en slaapkamers en dat voor een relatief kleine vergoeding. De snelheid van de verbinding is erg goed te noemen. Sommige hotels doen wel bepaalde poorten blokkeren. Zonder al te technisch te worden. Je kunt dan niet alles doen wat je misschien zou willen. Je kunt dit omzeilen door een VPN verbinding te maken met de server van kantoor zodat je via kantoor internet gebruikt. Vraag even aan je netwerkbeheerder of dit kan en mag. Technisch is dit echt niet moeilijk te realiseren.
Je hebt ook ketens van restaurants of koffiehuizen zoals McDonalds of StarBucks die draadloos internet aanbieden. Soms gratis en soms tegen een kleine vergoeding. In populaire mate zijn vliegvelden en treinstations wel een plek waar je het steeds vaker ziet. Het is een misvatting als je denkt dat je hiervoor een Windows machine nodig hebt. Je kan er ook voor kiezen om een Apple te kopen met Mac OS X. Het ontwerp, design, van dergelijke notebooks zijn heel estetisch mooi maar ook kinderlijk eenvouding in de bediening.
Tot nu toe heb ik het over draadloos internetten gehad die via een draadloze accesspoint gaat. Deze kun je dus of thuis hebben, gratis gebruiken of tegen betaling. Deze manier van draadloos verbinding maken kun je herkennen aan het woord of logo met daarin het woord WiFi. WiFi staat voor Wireless Fidelity. Simpel vertaald naar het Nederlands in draadloze betrouwbaarheid. Als de apparaten waarmee je wilt werken het WiFi logo heeft kun je ervan uitgaan dat ze met elkaar draadloos kunnen communiceren. Zodra de verbinding is gemaakt kun je gaan surfen. Als je websites kunt bekijken heb je waarschijnlijk te maken met een gratis hotspot. Misschien krijg je een aanmeldscherm te zien en is het een besloten hotspot die alleen voor een kantoor of bedrijf is bedoeld. Als je een commerciele hotspot te pakken hebt krijg je meteen de mogelijkheid om te betalen om toegang te krijgen tot internet. Op dergelijke Access Points zal het data-verkeer niet versleuteld zijn. Ik zal even uitleggen wat dit betekend voor jouzelf als gebruiker van dit accesspoint. Iedereen die ook via deze accesspoint werkt die geen versleuteling toepast kan jouw dataverkeer aftappen en bekijken. Men noemt dit packet-sniffing. Mocht je op dit netwerk zitten en gevoelige dingen aan het doen bent heb je dus kans dat je dit ongewenst deelt. Het is niet echt super ingewikkeld om te doen. Op YouTube vind je zo de instructies dus zelfs script-kiddies kunnen het doen.
Als je thuis een draadloos netwerk wilt opzetten om te kunnen internetten is het belangijk om een goede beveiligingsmethode te kiezen. Als het kan zou ik minimaal kiezen voor WPA. Als het een nieuwer apparaat is en je draadloze netwerkkaart kan het aan zou ik zelfs voor WPA2 gaan. WEP is een achterhaalde beveiliging die ik niet aanraad. Via google en youtube of een combinatie van de twee geven je een inzicht hoe gemakkelijk de beveiliging te doorbreken is. Het zou dus naïef zijn om te denken dat WEP veilig is. WPA is ook te hacken. Natuurlijk is de hamvraag welke beveiliging niet te kraken is. Je moet het zo ingewikkeld mogelijk maken zodat het onpraktisch veel tijd kost, in andere woorden jaren, om door de beveiliging te breken. De meeste mensen thuis zullen WPA gebruiken in de PSK vorm. Dus WPA-PSK. PSK staat voor PreSharedKey. Vooraf gedeelde sleutel is de vertaling hiervan. Als je verbinding maakt vraagt het systeem om deze sleutel in te geven. Zo’n sleutel noemt men ook passphrase. Het beste kun je een sleutel verzinnnen die uit minimaal 10 karakters bestaat. Doe het wachtwoord opbouwen uit bijvoorbeeld kleine letters, HOOFDLETTERS, cijfers en extended ASCII karakters zoals !@#$%^&*(). Het is belangrijk dat je een mix maakt met deze verschillende types. Zonder hier echt diep op in te gaan moet je weten dat als je veel diverse types gebruikt van karakters het heel moeilijk en langdurig gaat worden voor een hacker om via de brute-force methode jouw sleutel te kunnen achterhalen. Een brute-force aanval is een aanval waarmee de hackers elke mogelijkheid 1 voor 1 door hun computer laten proberen of ze binnenkomen. Hoe langer en complexer de sleutel is opgebouwd hoe meer combinaties er geprobeerd moeten worden en dus ook langer gaat duren. Als je een goede kiest kan een moderne computer er wel jaren overdoen, dus erg veilig. Terwijl je een sleutel kiest bestaande uit kleine letters en bijvoorbeeld 8 karakters lang kost dit een computer maar een hele korte tijd. Een goede consultant kan hier advies over geven. Vaak kan een netwerkbeheerder je dit ook uitleggen. Iemand die kraak of hackervaring heeft kan dit natuurlijk beter uitleggen als iemand die gewoon zijn certificaat of diploma heeft gehaald. Je kunt ook nog beschermen op basis van MAC-address. Dit is een beetje extra beveiliging maar het is redelijk eenvoudig op het MAC-address op te vangen en dan te spoofen. Spoofing is de manier om iets te laten zijn als iets anders. Beetje wazig. Je beveiliging puur bouwen op MAC-adres is niet echt veilig. Heeft iemand je MAC-address kunnen sniffen, dus opvangen, wat echt niet moeilijk is, dan heeft deze persoon meteen toegang tot je hele netwerk.
Als je een router hebt zou ik ook het fabrieksstandaard wachtwoord meteen veranderen in iets wat jij alleen weet. Je moet even niet vergeten dat alle grote fabrikanten wel hun handleidingen online hebben staan waarin dit wachtwoord staat vermeld. Je kunt ook google gebruiken om deze standaard wachtwoorden terug te vinden. Pas dit dus zo snel mogelijk aan.
Als je een draadloze router aansluit op je huidig netwerk kun je dus gemakkelijk draadloos internet beschikbaar maken. Zo’n router heeft dan als primaire taak om het netwerk te verbinden met de draadloze gebruikers. Deze apparaten kosten een paar tientjes. Je hebt ook nog de mogelijkheid om een draadloze internet router te kopen met ingebouwd modem voor DSL. Je kunt dan de provider zijn modem vervangen door deze. Bij ADSL moet je rekening houden dat er 2 soorten bestaan namelijk Annex A en Annex B. Het verschil zit in het feit of je DSL loopt over een analoge traditionele telefoonlijn of via het digitale ISDN. Sommige modems kunnen allebei aan maar Annex B komt zelden voor in Nederland. Duitsland had meer ISDN gebruikers. Daar was een hogere ISDN dichtheid als in Nederland. Ik schrijf in verleden tijd omdat steeds meer mensen hun PSTN en ISDN hebben ingeruild voor een internet abonnement met daarbij bellen via internet. Wat dan weer via VoIP gaat.
Als je aan de andere kant van de oceaan bent is het mogelijk om via de internetverbinding van je hotelkamer te bellen via VoIP. Internet wordin de meeste hotels aangeboden voor 10 tot 15 euro per 24 uur. Bellen via internet bespaard dus enorm veel omdat bellen via de hotelkamer erg kostbaar is.
Naast WiFi kun je met je mobiele telefoon ook op andere manieren draadloos internetten. Vaak gebruiken mobiele telefoons GPRS, UMTS of HSDPA om te internetten. Je kunt dan al snelheden aan tot 14 Mb/s. Dat is snel om te kunnen surfen, een filmpje op YouTube te bekijken of e-mail te doen. De kosten hiervoor zijn best wel te overzien bijna elke grote mobiele telefonie aanbieder heeft wel een aanbieding van rond de 10 euro per maand om te kunnen internetten via je mobiele telefoon of apparaat.